Een verhaal voor Daan de Groot
Op een gewone dinsdagavond in Mariahout zat Daan op de bank, druk bezig met het bouwen van de vlag van Peru uit LEGO-steentjes. Net toen hij de laatste rode steentjes voor de wapenschild-details op zijn plek had gedrukt, kwam papa Dennis de kamer in met een grote glimlach.
"Daan," zei papa, "wat zou je ervan vinden om die vlag niet alleen te bouwen, maar ook eens in het echt te zien?"
Daan keek op. "Bedoel je... naar Peru?"
Mama Laura knikte vanaf de keukendeur. "We gaan met z'n allen op vakantie naar Peru!"
Lotte, die net zes was geworden, sprong meteen van opwinding. "Gaan we dan ook lama's zien?"
"Heel veel lama's," lachte mama.
Daan pakte snel zijn rugzak in: zijn schetsboek, een doosje losse LEGO-steentjes voor onderweg, en natuurlijk Kermit 1, Kermit 2, Girafje, Slang en Vliegkikker. Die vijf gingen tenslotte overal mee naartoe.
De volgende ochtend stond de familie de Groot vroeg op. Daan, altijd al gek op vliegtuigen, had zijn neus al tegen het raam van de auto gedrukt voordat ze goed en wel op de snelweg waren.
"Weet je," zei hij tegen Lotte, "een vliegtuig zoals wij nemen heeft twee motoren, maar de allergrootste vrachtvliegtuigen, zoals de Hercules, hebben er wel vier!"
Op het vliegveld keek Daan aandachtig naar alle vliegtuigen die opstegen en landden. Hij hield Vliegkikker stevig vast tijdens het opstijgen — die vond vliegen namelijk best spannend, zei Daan tegen iedereen die het wilde horen.
Na een lange vlucht landden ze eindelijk in Peru. De lucht rook anders, de bergen waren hoger dan Daan ooit had gezien, en overal hingen vlaggen met het rode-wit-rode patroon dat hij zo goed kende van zijn eigen LEGO-bouwwerk.
"Kijk, papa! Het wapenschild! Met de lama, de kinaboom en de gouden munten!"
Papa Dennis grijnsde. "Jij kent deze vlag beter dan de meeste mensen die hier wonen, geloof ik."
De volgende dagen reisden ze door adembenemende landschappen. Ze zagen echte lama's grazen op steile berghellingen, precies zoals Lotte had gehoopt. Mama Laura maakte foto's van elk dier dat ze tegenkwamen, terwijl papa de kaart bestudeerde voor de route naar hun volgende bestemming: Machu Picchu.
Onderweg vertelde een gids over de oude Inca's die eeuwen geleden deze bergen hadden bewoond en er kastelen en tempels van steen hadden gebouwd, hoog in de wolken. Daan, die dol was op geschiedenis en kastelen, luisterde met grote ogen.
"Dit is nog beter dan een middeleeuws kasteel," fluisterde hij tegen Girafje, die veilig in zijn rugzak zat. "Dit hebben ze gebouwd zonder machines, helemaal met de hand!"
Toen ze eindelijk boven aankwamen en de oude stad Machu Picchu voor hen opdoemde tussen de wolken, was het even helemaal stil in de familie. Zelfs Lotte, die de hele reis non-stop had gekletst, zei niets.
"Het is net een LEGO-bouwwerk," zei Daan uiteindelijk zachtjes, "maar dan door mensen gemaakt, duizend jaar geleden, helemaal bovenop een berg."
Papa Dennis legde een hand op zijn schouder. "Misschien bouw jij hier thuis wel een mini-versie van, in jouw eigen stijl."
Daan glimlachte. Dat was precies wat hij al aan het bedenken was.
Voordat ze weer naar huis vlogen, hadden ze nog één stop in Lima: een echte LEGO-winkel. Daan had het al dagen geleden op de kaart zien staan en er sindsdien bijna elke dag over gepraat.
Zodra de deur openging, rende hij meteen naar het schap met de meest gedetailleerde bouwsets. Tussen alle dozen ontdekte hij een klein setje met bergen en oude ruïnes — het leek verdacht veel op Machu Picchu.
"Papa, kijk! Dit lijkt precies op wat we hebben gezien!"
Papa Dennis knikte goedkeurend, en mama Laura liet Lotte een setje met kleurige diertjes uitzoeken. Met de nieuwe doos stevig onder zijn arm liep Daan naar buiten, al pratend over waar hij het straks thuis naast zijn Peru-vlag zou neerzetten.
Na twee weken vol bergen, lama's, oude ruïnes en heerlijk eten (Lotte werd dol op zoete maïs, Daan op de gebakken aardappeltjes) vlogen ze terug naar Nederland. Op het vliegtuig, met Vliegkikker weer stevig in zijn handen tijdens het opstijgen, haalde Daan zijn schetsboek tevoorschijn.
Hij begon meteen te tekenen: een nieuw LEGO-ontwerp. Niet alleen de vlag van Peru meer, maar een heel klein bouwwerk van Machu Picchu zelf, in mini-scale, precies zoals hij het het liefst bouwde.
"Als we thuis zijn," zei hij tegen zijn zusje, "ga ik het echt bouwen. En dan zet ik het naast mijn Peru-vlag."
Terug in Mariahout, met alle knuffels weer veilig op hun plek en de koffers uitgepakt, ging Daan meteen aan de slag. Steentje voor steentje bouwde hij zijn eigen herinnering aan de reis — een klein stukje Peru, midden in zijn kamer.
Einde