Een vervolgverhaal over Kermit 1, Kermit 2, Girafje, Slang en Vliegkikker
Een paar dagen na hun grote tijdreis door de geschiedenis van Nederland, slopen de Wachters van Mariahout weer naar de kerktoren. Het oude boek lag er nog, stil en stoffig, precies zoals ze het hadden achtergelaten.
"Ik wil vliegtuigen zien," zei Vliegkikker meteen, en zijn ogen glommen. Van alle Wachters was hij de enige die zelf kon vliegen, en hij droomde er al lang van om te weten hoe mensen dat ook voor elkaar hadden gekregen.
Kermit 1 sloeg het boek open. Deze keer verschenen er geen rivieren en dijken op de kaart, maar wolken, windrichtingen, en kleine gloeiende stipjes die als vliegtuigjes over de bladzijde zweefden.
"Deze kaart gaat niet over een land," zei Girafje, die met haar lange nek er dichtbij tuurde. "Hij gaat over de lucht zelf."
Zodra Vliegkikker met zijn poot een van de gloeiende stipjes aanraakte, trok het licht hen weer naar binnen.
Ze kwamen terecht op een heuvel, ergens in Italië, honderden jaren geleden. Een man met lange haren en verfvlekken op zijn handen zat tekeningen te maken van een machine met vleugels, die leek op een grote vliegende vleermuis.
"Wie is dat?" fluisterde Slang.
"Dat is Leonardo da Vinci," zei Kermit 1. "Al rond het jaar 1500 tekent hij ontwerpen voor vliegmachines. Hij bouwt ze nooit echt, maar hij is een van de eersten die serieus nadenkt over hoe een mens zou kunnen vliegen."
De kaart trilde, en ineens stonden ze in een drukke stad, met een grote mand die aan een enorme gekleurde ballon hing, hoog boven de daken.
"Kijk!" riep Vliegkikker. "Ze vliegen zonder vleugels!"
"Dit zijn de gebroeders Montgolfier, in Frankrijk," legde Kermit 1 uit. "In 1783 laten zij de eerste luchtballon met mensen aan boord opstijgen. Het is niet echt vliegen zoals een vogel, maar het is voor het eerst dat mensen de lucht in gaan en weer veilig landen."
"En daarna?" vroeg Kermit 2.
"Daarna proberen mensen bijna honderd jaar lang van alles: zweeftoestellen, gekke vliegmachines met klapperende vleugels, ballonnen met motortjes. De meeste werken niet zo goed. Maar iedere uitvinder leert weer iets nieuws."
De kaart trok hen naar een zanderig strand met hoge duinen, ergens in Amerika.
"Waar zijn we nu?" vroeg Girafje.
"Kitty Hawk, in de staat North Carolina," zei Kermit 1. "17 december 1903."
Ze zagen twee mannen bij een houten toestel met dubbele vleugels van doek en hout, met een klein motortje erin.
"De gebroeders Wright," zei Kermit 1 plechtig. "Orville en Wilbur. Ze bouwen fietsen voor de kost, maar hun echte droom is vliegen. Vandaag gaat Orville aan boord liggen, plat op zijn buik, en start de motor."
Het toestel schoot over het strand, wiebelde, en steeg toen echt op — een paar meter boven de grond, twaalf seconden lang, ongeveer zesendertig meter ver.
Vliegkikker sprong op en neer van opwinding. "Dat is niet ver!"
"Nee," lachte Kermit 1, "maar het is de allereerste keer dat een bemand vliegtuig, uit eigen kracht, gecontroleerd opstijgt, vliegt en weer veilig landt. Die twaalf seconden veranderen de wereld voor altijd."
De volgende lichtflits bracht hen naar een grasveld met loodsen, ergens dichter bij huis.
"Dit voelt Nederlands," zei Slang, die de lucht opsnoof.
"Dat klopt," zei Kermit 1. "We zijn bij Soesterberg, een van de eerste vliegvelden van Nederland. Al snel na de vlucht van de gebroeders Wright, willen ook Nederlanders leren vliegen."
Ze zagen een jongeman met een pet en een bril op het voorhoofd naast een klein, tenger vliegtuigje staan.
"Wie is dat?" vroeg Kermit 2.
"Anthony Fokker," zei Kermit 1, met een glimlach. "Hij is Nederlands, maar bouwt zijn vliegtuigen eerst in Duitsland. Tijdens de Eerste Wereldoorlog worden zijn jachtvliegtuigen wereldberoemd — snel, wendbaar, en heel geavanceerd voor die tijd. Later, na de oorlog, verhuist hij zijn fabriek naar Nederland en bouwt hij hier vliegtuigen die over de hele wereld worden verkocht."
"Onze eigen vliegtuigbouwer," zei Girafje trots.
Ze stonden nu op een klein, modderig vliegveld, waar mensen in lange jassen en met koffers in de hand instapten in een vliegtuig met open cockpit.
"7 oktober 1919," zei Kermit 1. "Vandaag wordt de KLM opgericht — de Koninklijke Luchtvaart Maatschappij. Het is de oudste luchtvaartmaatschappij ter wereld die nog steeds onder dezelfde naam vliegt."
"Waar vliegen ze heen?" vroeg Vliegkikker gretig.
"Eerst naar Londen, met maar een paar passagiers," zei Kermit 1. "Maar KLM droomt groot. In 1924 vliegt een KLM-toestel helemaal naar Batavia, wat we nu Jakarta noemen, in Indonesië — een reis van bijna twee weken, met tussenstops in tientallen landen."
Girafje tuurde naar de lucht. "Twee weken! Dat duurt nu maar een dag."
"Precies," zei Kermit 1. "In deze tijd is vliegen nog gevaarlijk en langzaam, maar elk jaar worden de vliegtuigen sneller, groter en veiliger. Schiphol, vlakbij Amsterdam, groeit al snel uit tot een belangrijk vliegveld."
De lucht werd donkerder. Ineens hoorden ze een zwaar gebrom, en boven hen vlogen grote formaties vliegtuigen met sterren en kruizen op de vleugels.
"Dit voelt anders," zei Slang zacht, en hij dook wat weg.
"We zijn nu in de Tweede Wereldoorlog," zei Kermit 1, net zo zacht als bij hun vorige reis. "Vliegtuigen worden in deze jaren enorm belangrijk — niet om mensen te vervoeren, maar om te vechten. Jachtvliegtuigen zoals de Spitfire en bommenwerpers zoals de B-17 spelen een grote rol."
Ze zagen in de verte een groot, viermotorig vrachtvliegtuig overvliegen, log en krachtig.
"En transportvliegtuigen," voegde Kermit 1 toe, "die soldaten, voorraden en later zelfs voedsel vervoeren. Aan het einde van de oorlog gebruiken de geallieerden vliegtuigen ook om voedsel te droppen boven Nederland, tijdens de Hongerwinter, om de hongerige bevolking te helpen."
"Zoals bij jouw Hercules-spellen," zei Girafje tegen Vliegkikker, die stil was blijven staan, onder de indruk.
"Die Hercules zelf komt trouwens pas na de oorlog," lachte Kermit 1, "maar het idee van hulpvluchten met vrachtvliegtuigen begint precies in deze tijd."
De kaart gloeide weer, en het volgende moment stonden ze op een vliegveld met een lang, glimmend vliegtuig zonder propellers.
"Waar zijn de propellers?" vroeg Kermit 2 verbaasd.
"Die heeft dit toestel niet nodig," zei Kermit 1. "Dit is een straalvliegtuig, met een jetmotor. Na de oorlog ontwikkelen ingenieurs de straalmotor verder, en vliegtuigen worden ineens veel sneller. In 1949 vliegt de eerste straalpassagiersvliegtuig, de De Havilland Comet, en daarna komen er steeds meer."
Vliegkikker vloog een rondje om het glimmende toestel heen. "Zo strak!"
"In de jaren zestig wordt vliegen ook steeds populairder bij gewone mensen, niet alleen bij rijke reizigers," ging Kermit 1 verder. "Vliegtuigen zoals de Boeing 707 en later de Boeing 747 — de bekende 'Jumbo Jet' — maken het mogelijk om honderden mensen tegelijk de oceaan over te vliegen."
"En het transportvliegtuig?" vroeg Vliegkikker, die stiekem op zijn favoriete vliegtuig wachtte.
"Die komt er ook aan," lachte Kermit 1. "In 1954 vliegt voor het eerst de Lockheed C-130 Hercules — een stevig, betrouwbaar vrachtvliegtuig dat spullen, voertuigen en soms zelfs hulpgoederen kan vervoeren naar de moeilijkste plekken ter wereld, met korte, ruige landingsbanen. Hij wordt zo goed ontworpen dat hij, tientallen jaren later, nog steeds gebruikt wordt."
Vliegkikkers ogen werden groot. "Die ken ik! Die vlieg ik zelf op mijn kamer!"
De volgende halte was een druk, modern vliegveld vol gate-nummers, koffers op wieltjes, en een enorm dubbeldeks vliegtuig dat net landde.
"Wat een reus," zei Girafje, die met haar lange nek omhoogkeek naar de twee verdiepingen vol ramen.
"De Airbus A380," zei Kermit 1. "Het grootste passagiersvliegtuig ter wereld, voor het eerst gevlogen in 2005. Er kunnen wel meer dan vijfhonderd mensen in."
"En Schiphol?" vroeg Kermit 2.
"Schiphol is in deze tijd uitgegroeid tot een van de drukste vliegvelden van Europa," zei Kermit 1. "Elke dag vliegen er honderden vliegtuigen naartoe, van over de hele wereld. Vliegen, dat honderd jaar geleden nog levensgevaarlijk en zeldzaam was, is nu iets waar heel gewone mensen mee op vakantie gaan."
Vliegkikker keek om zich heen, naar alle vliegtuigen die af en aan vlogen. "Van twaalf seconden bij Kitty Hawk... tot dit."
"Precies," knikte Kermit 1. "En het stopt niet. Er wordt nu al gewerkt aan stillere motoren, elektrische vliegtuigen, en zelfs vliegtuigen die minder vervuilen. De geschiedenis van het vliegen is nog niet klaar."
De grond trilde weer, en het licht van de kaart trok hen mee — terug door de straalmotoren, de oorlogsvliegtuigen, de eerste KLM-toestellen, de Fokker-vliegtuigjes, de ballonnen, tot ze weer terug waren in de rustige kerktoren van Mariahout.
"Wat een reis," zuchtte Kermit 2, buiten adem alsof hij zelf had gevlogen.
"Van twaalf seconden boven een strand," zei Girafje, "tot vliegtuigen met vijfhonderd mensen aan boord."
Vliegkikker zweefde nog wat door de toren, zijn hoofd vol nieuwe beelden. "Ik wist niet dat vliegen zo kort geleden nog zo nieuw was."
"Iedere uitvinding begint klein," zei Kermit 1, "met mensen die dromen, proberen, vaak mislukken, en het toch opnieuw proberen. Van Leonardo da Vinci's tekeningen tot de Hercules die jij zo goed kent — het is allemaal met elkaar verbonden."
Slang gleed grinnikend om het boek heen. "Wat zullen we de volgende keer bezoeken?"
Kermit 1 glimlachte en sloot het boek voorzichtig. "Dat beslissen we samen, Wachters. Er is nog zoveel geschiedenis te ontdekken."
Einde
Wil je dat de Wachters van Mariahout nog een tijdreis maken — bijvoorbeeld naar de geschiedenis van Peru, naar de geschiedenis van kastelen, of naar de geschiedenis van LEGO? Zeg het maar! -e
✳ Einde ✳